| |
| | [No title] |
 | | Aldus [345] leyde Robrecht met sinen ghesellen een seer quaet, eyselijck [346] leven; altoes adt ende dranc hi seer gulselic, nemmermeer en [347] vaste hi, hoe grote vigilie 347 oft vastendach dattet was, noch die [348] XL daghen, noch quatertemper 348 ; altoos adt hij vleesch, sowel [349] des vridaechs als des sondaechs. |
 | | Die wile dat Robrecht aldus aen die tafel sadt, [726] wert die keyser eenen hont siende 726 onder die tafel, die ghe- [727] quest 727 was van eenen anderen hont dien 727 ghebeten had, ende [728] die keiser werp 728 hem een been; de hont greep dat been ende [729] began te knaghen. |
 | | Robrecht aldus sijnde gewa- [873] pent, soe reedt hi in des keysers heyr 873, datwelck seer verlast 873 [874] was van den Torcken, want en had haer God ende Robrecht [875] gheen bistant ghedaen, die kersten 875 waren al verslaghen ghe- [876] weest. |
| www.dbnl.org /tekst/_rob001robr01/_rob001robr01_009.htm (6295 words) |
|